Ei uvanleg, vakker oppleving: saksofon aleine i rommet, med klangar som flyt mellom stille og storm. Dette er ei konsertstund for deg som likar å lytte tett på – der kvar tone får puste, og kvar pause betyr noko.
Nokre gonger er det nett pausen som seier mest. «Saksofon og stille» er ei solokonsertoppleving der saksofonen får stå heilt åleine – utan band, utan trommer som dreg tempoet framover, utan bass som legg fundament. Resultatet er ei sjeldan tett lytting, der rommet blir ein del av instrumentet, og der publikum nærmast kan høyre tanken bak kvar frasering.
Konserten byggjer på melodiske tema som blir introduserte enkelt og tydeleg, før dei gradvis blir opna opp. Det kan starte som ein song du nesten trur du kjenner – og så endrar den seg, tar ei ny retning, snur seg att og finn tilbake. Improvisasjonen er ikkje berre «å spele fort», men å forme klang, rytme og dynamikk slik at det oppstår ei historie. Nokre parti blir mjuke og lyriske, andre meir intense – men alltid med ei kjensle av kontroll og nærleik.
Dette er ein konsert som passar for deg som likar jazz, men òg for deg som likar stemningsmusikk, minimalisme eller berre vil ha ei sterk kulturstund. Solokonsertformatet gjer at alt blir meir tydeleg: pust, ansats, friksjonen i tonen, og måten ein enkelt tone kan endre heile rommet. Samstundes er det noko frigjerande med at alt kan skje. Ein liten feil kan bli til eit nytt motiv. Ei uventa vending kan bli kveldens høgdepunkt.
Me legg opp til ei ramme som gjer det lett å vere til stades: roleg start, lite støy, og fokus på opplevinga. Kom gjerne litt før, finn ein god plass, og la telefonen ligge. Dette er ei av dei kveldene der du går heim med ei kjensle av at du har vore inne i noko – ikkje berre sett det utanfrå. Velkomen til ei konsertstund som tek stilla på alvor.